Od tak dawna marzyłam o pierwszym poście wnętrzarskim z prawdziwego zdarzenia! (oczywiście na miarę moich umiejętności wnętrzarskich, pisarskich i fotograficznych – level:beginner). W końcu nadszedł moment spełniania marzeń. Kuchnia jest gotowa. To znaczy- wiecie – nie tak gotowa, że na relingach wiszą w aluminiowych doniczkach zioła, a przez szyby witrynek można dostrzec białe kubeczki, czekające na gorącą kawę,nie że w szufladach stoi zastawa stołowa. Nie, że włączam światło i jest światło (nawet w lodówce;P ), nie, że w piekarniku piecze się indyk Czytaj dalej

o (g)lazurze i o tym, czy lubię niezapowiedzianych gości.

Cześć! Dzisiejszego posta sama nie mogłam się doczekać, a okazuje się, że stworzy się spontanicznie przy akompaniamencie spokojnego oddechu usypiającej Hanuszki (kto ma dziecko ten wie, że żaden najcudniejszy nawet głosik mówiący „kocham Cię Mamuniu” nie brzmi tak pięknie, jak usypiające dziecko po ciężkim dniu rozpoczętym o 5.30 #bezdrzemki bo #drzemkajestdlalamusów. Czytaj dalej o (g)lazurze i o tym, czy lubię niezapowiedzianych gości.

new year old me!

W nowym roku wracam i rozpoczynam nowe hasztagowanie: #liftingugadziczanek  . Jako, że najcięższe prace już za nami pozwalam sobie na stwierdzenie, że wykończeniówka to tylko lifting . Zapewne za rok popukam się w czoło czytając ten wpis (albo go usunę w akcie desperacji i skrajnej furii), ale najtrudniejsza batalia – o papier, który przyjmie wszystko, o pieczątkę, o czas, o mapę, o inną mapę, o jednak tamtą pierwszą mapę – zakończyła się naszym zwycięstwem, Czytaj dalej new year old me!

zmieniamy tag! :)

Ewidentnie jesień. Bo brunatnie jak na filmach z lat osiemdziesiątych. Bo wiatr wieje tak przenikliwie, że gdy już ostatecznie muszę, to marzę ,żeby wyjść z domu w kocu. bleh.

W Motyczu schną wylewki i w końcu zaczęły tynki na dole. G obiecał, że projekt wykończenia zostawia mi. Póki co kłamał 🙂 Czytaj dalej zmieniamy tag! 🙂